fimmtudagur, nóvember 30, 2006

ég ætlaði að blogga um bólu!

Ég kláraði "vinnutörn" í skólanum á mánudagskvöldið, síðastliðnar fjórar vikur hafa verið frekar erfiðar þar sem ég skilaði af mér verkefnum, ritgerðum og hélt fyrirlestra í bunum (má maður safna bunum!?). Ég vildi ekki byrja of snemma á svoleiðis hlutum á þessari önn, en heldur ekki vera að því í kringum prófin sem eru í Janúar, svo að þetta var allt á sama tíma, en gekk samt upp... vona ég.
Ég er kominn með allskonar hugmyndir í kollinn eftir þessa törn, sem að þýðir að núna "þarf" ég að skoða það sem mér datt í hug á meðan ég skrifaði þessi verkefni. Það sem mér datt í hug voru m.a. lýðræðisbyltingar, frjálsfélagasamtök, gegnsæji hjá Esb og að endalokum fullkomlega sanngjarn heimur. Eitthvað nýtt? það efast ég um, en það er hollt að hafa eitthvað að hugsa um og vinna að. Hví ekki sanngjarnari heimur? - Tja, fyrst maður má safna bunum þá hlýtur að vera leyfilegt að láta sig dreyma.
--
Kanski verður aldrei hægt að snúa heiminum frá heimsku og græðgi, mér finnst t.d. hryllilegt að hugsa sér að fólk hafi það í sér að þiggja 20. milljónir í mánaðarlaun og ganga með eyrnalokka sem kosta 10 milljónir. Það deyja börn vegna þess að þau fá ekki hreint vatn. HREINT VATN!
Svo gefa svona millar kanski 500.000. krónur í söfnun og láta taka mynd af sér brosandi góðmennsku colgatebrosi. Stundum þegar að fólk eins og ég núna, skammast yfir þessu, þá er það sagt öfundsjúkt, fyrir mér er þetta ekki öfundsýki, ég hef það ágætt. Þeir sem að fá 500.000 á mánuði og eiga það skilið vegna dugnaðar, menntunar, hæfileika eða hvað annað sem telur, það er ekki hvorki vandamálið né hættulegt. Því að það er heimskulega mikill munur á svona velstæðum einstaklingi og siðblindufólki sem tekur margar milljónir fyrir að vinna vinnuna sína, sem á sínar eigin skútur og einkaþotur til að færa sig á milli hallanna sinni og mælir lífshamingju sína í hagvexti.
Við eigum ekki að vera feimin við að segja það að þetta sé rangt.
Skelfingaröfund er þetta í mér!
-
Annað, ef að svo færi núna að kreppa kæmi, eins og svo oft áður hefur gerst og sagan segir okkur að líklega komi aftur. Hvernig fer þá fyrir okkur? Hvernig fer fyrir íslenskum heimilum? Ungu fólk sem að skuldar 200.000 í yfirdrátt?

Ekki nóg með að ég verði að læra stjórnmálafræði og stjórnmálaheimspeki til að komast að því sem ég hugsa heldur verð ég að skilja hagfræði líka.

ég hef ekki tíma fyrir þetta, því að ég fæ bara námslán í nokkur ár...
lalli

fimmtudagur, nóvember 23, 2006

Leopold Engleitner

Stundum þá finnst mér að ég sé allt að því einfaldur í pólitíksri rétthugsun, rétt skal vera rétt og rangt rangt. Það er auðvitað hættulegt því að ekkert er alveg svart og hvítt, heitt eða kalt og maður á hvorki að trúa öllu né engu sem maður sér og heyrir.
Það kom t.d. upp umræða hérna í Austurríki um daginn eftir að þingmaður Freiheitliche Partie Österreichs (Frjálslyndaflokksins) svaraði spurningunni hvort að ríkisstjórn Hitlers hefði gert eitthvað gott játandi, hann útrýmdi atvinnuleysi árið 1933 á erfiðustu krepputímunum. Afhverju gerði hann það? Ég veit það ekki sagði þingmaðurinn, ég var ekki fæddur þá. Ef til vill til að undirbúa stríðið, bryggja vopnaverksmiðjur og vegi sem að nýttust því að skapa Þjóðverjum "Lebensraum" í austri, sagði fréttamaðurinn og fékk ekkert svar...

Í skólanum í dag sat 101 árs gamall Austurríkismaður, Leopold Engleitner að nafni, í hjólastól fyrir framan 200 háskólanema og með aðstoð ævisöguritarans síns sagði frá ævi sinni í máli og myndum. Hann hitti Franz Josef keisara árið 1914, en sagði hann hafa verið slæman einvald en ágætan veiðimann. Leopold var fátækur í æsku og heima hjá honum var varla til brauð en keisarinn var með gullmedalíur í jakkanum sínum þegar hann heilsaði krökkunum. Eftir fyrri heimstyrjöldina fékk hann Spænskuveikina og var vart hugað líf en hann þraukaði. Árið 1932 gerðist hann Votti Jehóva og fyrir það var honum mismunað um árabil og að lokum var hann sendur í fangabúðir Nasista t.d. KZ Buchenwald og KZ Ravensbrück. Núna er hann elsti eftirlifandi fangi þeirra búða og líklega allra hinna líka. Hérna er hægt að lesa söguna hans.
Ótrúlegt svona fólk sem stendur á sínu, neitar að láta kúga sig. Hann neitaði að skrifa undir skjal þar sem hann gæfi upp trúnna sína. Einfaldur bóndi frá Austurríki sem trúði ekki á stríð og morð.

Ég bara varð að skrifa eitthvað um þennan mann á bloggið mitt, þó svo að hann eigi meira skilið en þessi fátæklegu orð. Hann vill ekki láta líta á sig sem hetju, heldur vill hann að fólk sjái að það sé hægt að standa á sínu þó maður sé einn og lítill, þess vegna ferðast hann um Austurríki og raunar heiminn t.d. þvert yfir Bandaríkin í Maí og segir frá ævi sinni. Hann vildi hitta Arnold Schwarzenegger í Californinu en ríkistjórninn komst ekki svo hann sagði: "I'll be back!" og brosti. Hress gamall karl.

Lalli litli

miðvikudagur, nóvember 22, 2006

think globally



Í gær var frétt á Vísi að á laugardaginn væri alþjóðlegur "ekki kaupa neitt dagur", gott og blessað og hvað um það, ég kíkti inn á tengil frá þessum samtökum þar voru m.a. gervi-auglýsingar frá ýmsum stórfyrirtækjum. T.d. Esso, Nike og fleirum. klikkið á þær til að geta lesið smá letrið
--
Ég hef svo sem ekkert fyrir mér þessu, ég sá þetta og þótti áhugavert. Stundum þegar við hugsum um svona mál þá detta okkur alltaf í hug svo greinilegir og stórir hlutir en við gleymum þessum smáu. Eins og með hluta af umhverfismálum, ef við á Íslandi sem miðað við umræðuna þykjumst allt að því umhverfisvæn myndum vera það í verki. Til dæmis varðandi litla hluti: labba út í búð, nota innkaupapoka aftur og aftur eða bara bakpoka, flokka sorp, kaupa mat sem er lífrænn og e.t.v. í endurunnum umbúðum sem við settum svo aftur í endurvinnslu o.s.frv. þá myndi margt breytast hjá okkur. Við myndum eitt og eitt ekki umbreyta heiminum með byltingu en á endanum ætti umbreyting sér stað. Ef að hvert og eitt okkar breytir sinni hugsun, þá þýðir það að sjálfsögðu það að þeir sem að vinna í eða reka fyrirtæki og stofnanir gera það líka því þau eru bara venjuleg eins og við. Kanski á ég einhvern tíman eftir að vinna í fyrirtæki eða stofnun, svo að ég ætla núna að breyta minni hugsun og passa allt þetta smá sem ég geri, því margt smátt...

kv.

lalli ljóstillífandi rauðgrænþörungur

laugardagur, nóvember 18, 2006

lhá

Það hefur verið og verður nóg að gera í skólanum, sem er hið besta mál, ég er duglegastur að læra þegar að ég þarf að gera eitthvað. Þess á milli á ég það til að detta niður í smá leti, þessvegna hef ég óbeit á tilgangslausum fríum sem slíta í sundum þann tíma sem ég vil nota til að læra. Ég er þannig skilyrtur að ég má oft ekki við svoleiðis truflunum. Eftirhádegi á mánudaginn á ég að skila ca. 2-3 blaðsíðna "ritgerð" um alþjóðlega aðlila sem hafa komið að málum Eystrasaltslandanna frá 1989. Mér finnst það áhugavert og bísna spennandi. Svo heldur skólinn áfram og ekkert frí svo að ég næ að halda mínu striki. Ein af greinum sem að ég las í dag til að kynna mér umbreitingarnar sem hafa átt sér stað, fjallaði örlítið um hvort þjóðríki séu nauðsynleg á 21.öldinni. Mér þykja þessar pælingar vera áhuga verðar og ætla að kynna mér þær frekar. Er skynsamlegt og nauðsynlegt að líta á sig sem einstakling frá sérstöku landi? Þetta ætla ég að skoða.
--
Jólamarkaðurinn hjá ráðhúsinu í Vín opnar í dag, Bürgermeister Häupl kveikir á trénu klukkan hálf sex. Dr. Häupl er eins mikill Bürgermeister og þeir geta orðið, með bumbu, yfirvaraskegg. Við Eyrún ætlum að skella okkur þangað, enda finnst mér að Häupl eigi alfarið að stjórna því hvenær jólaundirbúningur má hefjast og það er best að byrja hann með því að slappa af á fallegum stað í Vín með Glühwein í bolla.
-
Skrítið hvað það þarf stundum stóra viðburði til þess að hreyfa við fólk, maðurinn bíður og bíður þar til hann verður að taka stökk áfram til að detta ekki. Hlýnun jarðar er dæmi um þetta, ekkert hefur verið gert fyrr en allt í einu þarf að gera eitthvað í einu stökki. Við vanrækjum umhverfið og okkur sjálf þar til við sjáum að það gengur ekki lengur og tökum stökk. Ef samfélagið okkar og við sjálf væri í raun og veru skipulög væri þetta vandamál ekki til staðar.

ciao,
lalli

sunnudagur, nóvember 12, 2006

90.000€

Við Eyrún förum stundum í labbitúra, stundum í fallegum görðum, stundum í hverfinu okkar og stundum í miðbænum þar sem við skoðum í búðir og búðarglugga. Á Kohlmarkt eru fínustu búðirnar í Vínarborg s.s. Armani, Gucci, Chanel þar getur ríkt fólk keypt sér föt við hæfi. Í þessari götu eru líka fínar skartgripabúðir sem hæfa vel fína fólkinu eins og Tiffany's og Carter, þar eru verðmiðarnir sérstaklega stílaðir á mold-skíta-ríka. Þegar við löbbuðum í gegnum Kohlmarkt um daginn litum við í gluggann hjá Carter, verðmiðinn á einum eyrnalokkunum skar sig úr, litlar 90.000€, er ekki í lagi heima hjá fólki? Ætli sá eða öllu heldur sú, sem að gengur með gullglingur fyrir næstum 10 milljónir hangandi í eyrunum á sér hafi enga samvisku gagnvart umheiminum? Það væri hægt að finna fínt glansandi og glitrandi dót fyrir 25€ eða jafnvel 250€ eða hjá þeim eiga mikla peninga 2500€.
Ef ég myndi hitta svona manneskju myndi ég líklega segja við hana "stansaðu! Skammastu þín og snáfðu burt!" en það myndi líklegast ekki breyta neinu því sumu fólk er held ég ekki við bjargandi.

argandi gargandi,
lalli

föstudagur, nóvember 03, 2006

n 1 x

Ég er í býsna áhugaverðum áfanga á föstudögum, Grunnkúrs í Alþjóðastjórnmálafræði þar sem aðallega er horft til átaka sem blossað hafa upp í fyrrum Sovétríkjum, Transformationsländer. Fyrstu tímarnir hafa mest megnis farið í að tala um þau hugtök sem tengjast þessu svæði og aðra theoríu en í dag kom til okkar kona frá samtökum sem kallast International Labour Organization, ILO, í Rússlandi. Það var margt áhugavert sem hún benti okkur á varðandi Mið-Asíu og Kákasus löndin, land eins og Kasakstan t.d. sem á vesturlöndum er ekki talaðum nema minnst sé á Borat á undan, er 2,717.300 km2 og þar búa samt bara 15 milljónir manna meðan að Frakkland er 543.965 km2 og þar búa 60 milljónir.

Þetta var auðvitað ekki aðalatriðið, en pælið því í stærðinni og hvað veit venjulegur maður um landið? Ekkert. Hvað veit maður um Tajikistan? Ekkert. Það eina sem fréttist frá Turkmenistan er að Saparmurad Niyasov, öðru nafni Turkmen Basi, stýrir öllu þar með alræðisbrölti. Í þessum löndum eru Non Govermental samtök bönnuð, það að vera meðlimur Amnesty er lífshættulegt og Evrópubúum er alveg sama um þetta svæði. Það er varla hægt að kenna olíunni um það því að t.d. eru olíulindir í Kazakstan og Turkmenistan, peningunum frá þeim er svo vandlega ekki deilt á meðal ríkisborgaranna. Ekki vantar Islamista til að berjast við því þeir liggja og fela sig á landamærum Kasakstan, Úsbekistan og Tajikistan. Mannréttindi eru brotin á íbúum þessara landa daglega og þau eiga meira sameiginlegt með Evrópu heldur en Asíu þó svo að þessi heimshluti kallist Mið-Asía. Staða barna í þessum heimshluta er efni í annan svona pistil, en hún er vægast sagt ömurleg.

Í Kákasuslöndunum virðast svo deilur milli Armena og Azerbaijana engan enda ætla að taka og Georgíumenn hafa þurft að þola eins og öll hin löndin á þessu svæði ótrúlegan yfirgang frá Rússum allt frá falli Sovétríkjanna. Moskvustjórnin heldur þessu svæði í erfiðri stöðu eins og dæmin sanna; þegar að -30°c frost var í Gegoríu í fyrra vetur skrúfuðu þeir fyrir gasið. En samt er Moskvustjórnin sú eina sem að fær einhverja athygli frá öðrum ríkjum heimsins.

Hvað gera Evrópuþjóðir? Þær líta ekki á þessa stöðu sem sitt vandamál, heldur draga línuna við Úkraínu og reyna að hjálpa íbúum Hvíta-Rússlands sem býr við alræðiðstjórn.

Það er hræsni af okkur að fordæma mannréttindabrot og berjast gegn fátækt hér og þar, svona eins og okkur hentar til að friða sálartetrið, en horfa svo framhjá hinum hlutunum. Einræðis- og harðræðisstjórnir eiga allar að fá skömm, en svo þarf líka að styðja fólkið til að brjótast úr ömurleikanum og til mannsæmandi lífs.
-

En núna þarf ég að stuðla að eigin heilsu, bæði líkamlegri og andlegri með því að kyssa konuna mína, elda mat og drekka bjór með íslenskum öðlingum.

kv.
Lalli

p.s. hvað þýðir titillinn?

sunnudagur, október 29, 2006

brunavarðapistill

Upp og niður sigann í húsinu okkar hafa í dag hlaupið fullklæddir brunaverðir, það flokkast líklegast með óþægilegri heimsóknum sem maður getur fengið. Þeir létu okkur samt ekki vita hvað væri að gerast, svo að við ákváðum að kíkja út og athuga hvort við kæmust að því hvað væri að. Þá var búið að loka stóru götunni sem að okkar gata liggur út frá og lögreglu- og brunaliðsbílar með blikkandi ljós voru út um allt, í rauninni stóðum við í miðju öryggissvæðinu sem afmarkað var með bílum og borðum, svo töltum við út fyrir það. Það virtist ekkert sérstakt vera að og þegar ég spurði einn slökkviliðsmanninn hvað væri að sagði hann að vinnupallurinn utan á húsinu var laus og það þyrfti að festa hann betur. Það var hvasst og því hætta á því að pallurinn myndi hrynja.
-
Brunaliðsmenn í Frakklandi eru búnir að slökkva eld í nokkrum bílum eftir ólæti. Einhvern veginn virðist mér eins og fjölmiðlar heimsins býði eftir því að aftur sjóði uppúr, þeir byrjuðu fyrir löngu að segja að líklega yrðu aftur ólæti líkt og í fyrra. Í rauninni virðast þeir bara hafa beðið eftir því að eitthvað fréttnæmt gerðist og svo fara þeir í fýlu ef ekkert gerist. Svona eins og þegar allir fjölmiðlar á Íslandi mættu á Keflavíkurflugvöll í sumar og biðu eftir því að logandi þota frá BA kæmi til lendingar, en svo voru þeir bara hundfúlir þegar það var enginn eldur.
En það væri nú svo sem ekki skrítið ef eitthvað gerðist því aðstæður þessa fólks í París hafa ekkert batnað frá fyrir ári, samkvæmt því sem ég las í Suddeutsche Zeitung er það alveg eins. Enginn hefur reynt að gera neitt til að aðstoða þessa íbúa Frakklands sem að búa við bág kjör. Við heima á Íslandi ættum að læra af hinum fjölmörgu misstökum Evrópubúa og hugsa vel um það fólk sem setst að hjá okkur með því t.d. að veita þeim góða íslenskukennslu. Það er nefnilega ekki sjálfsagt mál að aðlögun að nýja samfélagi gangi fyrir sig án þess að samfélagið taki á réttan hátt við þeim sem koma.
-
Sjálfur er ég í aðlögun, eins og barn á leikskóla og gengur vel þó að ég hugsi stundum til þess hvort að mamma og pabbi komi ekki bráðum.

Lalli

föstudagur, október 20, 2006

Smjörklípusteiktur hvalur

Ef það hefur farið framhjá einhverjum þá kenndi Davíð Oddsson Íslendingum smjörklípu aðferðina í viðtali í Kastljósinu fyrir ekki alls löngu. Vafðist það fyrir ykkur hvernig þessi aðferð virkar í Praxis? Allt er um það bil að verða brjálað vegna leyniþjónustu Sjálfstæðisflokksins og þá er skellt inn hvalveiðimálinu. Tilgangslaust mál sem breytir engu nema því að Sjallarnir fá frið og tíma til að brenna skjöl í olíutunnum.
Hvalveiðar sitja undarlega djúpt í sálum Íslendinga, ég sá t.d. skoðanakönnun þar sem mikill meirihluti Íslendinga taldi að hvalveiðarnar myndu ekki skaða ímynd Íslands. Meirihluti Íslendinga virðist ekki fatta að það er ekki bara hryðjuverkamaðurinn Paul Watson sem er á móti hvalveiðum, RÍKISSTJÓRNIR Breta, Ástrala, Bandaríkjanna og Evrópusambandið hafa mótmælt okkur. Ekki það að við megum ekki fara geng því sem þeim er þóknanlegt, þá hefur þetta að sjálfsögðu áhrif á ímynd okkar. Þetta eru ekki bara Greenpeace (sem eru risa-NoGo-samtök) eða eitthvað þessháttar, þetta eru þjóðkjörnir fulltrúar annara landa. Auðvitað eru þeirra rök ekki fullkomin, frekar en okkar. Þetta skemmir bara fyrir því að hlustað sé á okkur, þ.e. að við hlustum ekki á aðra. Það er ekki sjálfsagður hlutur að hlustað sé á Ísland á alþjóðavettvangi og það bætir ekki fyrir þegar við látum jafn lítið mál og hvalveiðar trufla það. Hvalveiðar í vísindatilgangi voru ágætur millivegur í skrítnum heimi. Sú aðferð hefur undanfarið veitt okkur ágætt magn af hrefnukjöti, ég veit ekki til þess að það hafi verið skortur á því.
En aftur að smjörklípunni, sem betur fer eru hvalir sjávardýr og innihalda mikla fitu svo að smá smjöklípa rennur bara af þeim og við getum haldið áfram að rannsaka leyniþjónustumálið.

góðar stundir,
Lalli litli

þriðjudagur, október 17, 2006

þar er gleði birta ylur

Það er farið að kólna hérna í Vínarborg, kanski kominn tími til og það er reyndar ekkert algjörlega slæmt, þegar haustið kemur færist smá ró yfir alla, hún varir fram að jólun og tekur svo aftur við í febrúar. Í gær kom maður frá Vaillant að kíkja á gashitarann okkar, hitarinn í íbúðinni vinnur ekki stöðug heldur hefur átt það til að rjúka upp í þrýstingi þegar við þurfum að hita vel. En vonandi virkaði hreinsunin hjá honum. Svo kom pípari í morgun að kíkja ofnan, en þeir hitna ekki algjörlega, vegna þess að einhver sem bjó hér áður hefur brotið litla tappann á ofninum sem að notaður er hleypa lofti út. En þessi pípari ætlaði að skipta um þessa tappa, vonandi virkar þetta bara og íbúðin okkar nær að hitna almennilega. En ef þetta virkar ekki, verðum við annaðhvort að flytja inn gám af lopapeysum eða vinna í lottói og kaupa nýjann hitara.
-
Á morgun fáum við flygilinn okkar, við leituðum lengi uns fundum einn flygil. Það er varla hægt að bjóða Eyrúnu uppá það að vera í tónlistarnámi en hafa ekki hljóðfæri hérna heima og í Vínarborg eru flyglar til í nokkrum eintökum. Í næsta húsi við okkur fundum við píanósmið sem að seldi okkur flygil í toppstandi, stilltan og fluttan í íbúðina okkar fyrir sanngjarnt verð.
-
Stundum birtast greinar eftir mig á uja .is
-
En núna er kominn tími til að halda áfram að læra.

lalli kveður, á bleikum náttkjól!

fimmtudagur, október 12, 2006

heimurinn l nnirumieh

Ég er ekki viss, en ég hef sterkan grun um að heimurinn snúi eitthvað undarlega þessa dagana. Á Íslandi er ólögleg leyniþjónusta og hún hefur að öllum líkindum njósnaðu um t.d. fyrrum Utanríkisráðherra landsins. Það þykir reyndar ekki merkileg frétt, því frekar er maðurinn spurður að því af hverju hann hafi ekki sagt einhverjum, t.d. þeim sem líklega njósnuðu um hann frá því. Jón Baldvin sagði líka frá því að njósnakerfi Bandaríkjamanna næðu til sín upplýsingum frá allri Evrópu með gervihnöttum. Maður sem var sendi- og utanríkisráðherra hlýtur að hafa eitthvað fyrir sér í þessum efnum. Ekki nema hann sé orðinn nógu bilaður til að fara í Seðlabankann.
Svo eru Bandaríkjamenn og Kínverjar sammála. Hverjum hefði dottið það í hug? Nema út af því atriði að önnur þjóð er að troða sér inn í kjarnorkuvopnaklíkuna þeirra. Þjóð sem reyndar hefur átt kjarnorkuvopn frá 2003, miðað við fyrri yfirlýsingar stjórvelda eins og USA og Íslands.
Það sem að sannfærir mig aftur á móti að þetta eru bara tvær tilviljanir er það, að þegar enskusnillingurinn Valgerður Sverrisdóttir og Norðmaðurinn Geir Hilmar Haarde mættu til fundar við Condi Rice þá bauð hún ráðherra Írlands velkomna! Er þetta ekki fólkið sem að náði að "bjarga varnarsamningum" með því að samþykkja tilboðið: Við förum og þið takið upp skítinn okkar, ok? -- Betra hefði verið að reka ósómalýðinn af landi með skömm! -- Eða eigum við kanski að taka til eftir þá á fleiri stöðum, næg yrðu þá verkefnin, blóðslóðin liggur þvers og kruss um höttinn.

lifið í friði
surál / lárus

mánudagur, október 09, 2006

Samyrkjuþrotabú

Ég fór í fyrsta tímann á þessari önn í dag, ProSeminar Grundkurs Politischen Theorien, hann er alls ekki jafn flókinn og nafnið gefur til kynna. Það er að sjaldnast með nokkuð hérna í Austurríki, hlutirnir eru bara gerðir töff með því lengja og flækja nafnið. Reynar er ég bara að bulla, ég á það til stundum kemur það mér í klandur og ég segi upphátt hluti sem aðeins "vinnustaðagrínarinn" eða "Trúðurinn sem hafði ekkert að segja" úr fóstbræðrum myndu segja. Þá skammast ég mín og hugsa ég er ekki ég ég er annar það segi ég þér.
-
Sjálfstæðisflokkurinn hefur rekið leyniþjónustu í fjölmörg ár og njósnaði um hættulega vinstri menn. Líklegast hefur Bjarni Ben, pabbi Björns Bjarnasonar, þá verið ábyrgur njósnum um Einar Olgeirsson, ekki nóg með það að þeir hafi unnið á sama vinnustað, þá voru börnin þeirra Björn og Sólveig dóttir Einars leikfélagar. Ó þú litla Ísland. Einar er vafalaust einn þeirra stórhættulegu kommúnista sem höfðu mikil tengsl við Ráðstjórnarríkin, þó svo að hann hafi ekki verið einn þeirra sem hafi fengið þjálfun í vopnaburði. Einhver þau mestu illvirki sem hann framdi voru líklegast baráttufundir með verkamönnum og skrif um málefni jafnaðarstefnu. Meðal þeirra sem lærðu vopnaburð í Rússlandi var söguhetja bókarinnar Yfir Eborfljótið, hann fór til Spárnar til að berjast gegn Franco, þvílíkt og annað eins illmenni hlýtur sá maður að hafa verið, að vera til búinn til þess að fórna lífi sínu svo fasismi nái ekki fótfestu á Spáni.
Þegar um þetta mál hefur verið fjallað af öðrum fjölmiðlum en La-Rusl þá hafa menn bent á það að í landinu hafi verið hópur kommúnista sem þurft hafi að njósna um. Hvergi er minnst á það að peningum hafi verið skotið undan til þess að reka pólitískt apparat sem fylgdist með ákveðnum hópi Íslendinga.
-
Davíð og Halldór rufu 85 ára gamla yfirlýsingu Íslendinga um ævarandi hlutleysi. Sjálfstæðisflokkurinn hefur um ára bil njósnað um pólitíska andstæðinga sína. Er ekki tími til kominn að breyta um stjórnarhætti á Íslandi. Ég hef heyrt um mjög sniðuga hugmynd hérna á meginlandinu hún kallast lýðræði. Mikið ósköp væri það gott ef Ísland myndi hér eftir þróast eftir fyrirmynd þeirrar hugmyndar.

kveðja,
lalli

föstudagur, október 06, 2006

1 vika búin

Fyrsta vikan mín í fullu námi í Háskólanum í Vínarborg er liðin og í hausnum á mér liggur enginn vafi á því að ég stóð mig best allra í þessari viku og ég efast ekki um það að svo verði áfram.
-
Aldrei þessu vant hef ég verið að velta stjórnmálum fyrir mér, hérna í Austurríki og heima í Klakanum. Austurríkismenn eru núna að bíða eftir því að stjórnmálamenn frá Sósíaldemókrötum og Þjóðarflokknum komi sér saman um að starfa saman í stjórn, ef það gengur ekki þarf líklegast að kjósa aftur, því enginn myndi sætta sig við að fá yfir sig stjórn Þjóðarflokksins og rasistaflokkan tveggja sem eru viðurstyggileg samtök sem draga yfir sóðaleg málefnin sín lök í mildari litum, en hver sá sem sjá vill sér Rasismann og hatrið sem þeir boða.
Heima er ástandið skárra, en samt finnst mér sem einhver ólga sé undirniðri. Sumir í mínum flokki gætu farið að verða pirraðir ef ekki fer að ganga betur í að draga á Íhaldið, sem aftur á móti er orðið þreytt á því að við séum alltaf að skjóta á þá þegar upp kemur um svik þeirra og pretti í gegnum tíðina. Framsókn þarf að fá minnst þrjár auglýsingastofur til að fegra sína ímynd.

Ég er kátur en samt er svartsýni undirliggjandi hjá mér. Ætli það sé ekki bara veturinn sem er á leiðinni. Íslendingar eru snjallir að hafa kosningar á vorin, þá eru allir hressir.

Friður með yður
Surál da la-rusl ritstjóri.

föstudagur, september 29, 2006

nýjir tímar

Hvað á þetta eiginlega að þýða Lárus, að bregaðst hinum fjölmörgu dyggu lesendum La Rusl með þessum hætti?!?
-
Ég veit ég veit, þetta var illa gert af mér, ég hefði átt að blogga í allt sumar, það var, og er væntanlega mjög gott netsamband í Klettaborg og Eyrarlandsvegi. Jæja, það þýðir ekki að kvarta yfir því núna, bara líta björtum augum fram á veginn og skrifa bloggfærslur af miklum móð.
-
Ef einhverjir eru forvitnir um það hvað ég gerði í sumar, þá bendi ég á bloggið hennar Eyrúnar.
Henni tókst að koma heilu sumri fyrir í bloggfærslu sem tók aðeins hluta af seinni hálfleik Barca og Bremen að skrifa.
-
Utanríkisráðherra Íslendinga er, fyrir utan það að vera gjörsamlega vanhæf í það ráðherra embætti sem og önnur, með enskukunnáttu sem að er ekki.. tja lífveru? neh, íslending? neh, aha ekki einu sinni Framsóknarmanni bjóðandi. Heyrðuð þið bort úr ræðunni hennar á þingi S.Þ. uss. -
Lífið í Vínarborg er ljúft eins og alltaf og á næstunni skal ég taka á því í blogginu, ég veit þið saknið mín.. pís

la-rusl lalli

mánudagur, júlí 24, 2006

sumar frí frí sumar frí frí sumar -

Núna er eitthvað liðið af sumri og lítið verið um færslur hjá La Rusl, ekki vegna þess að ég hafi ekkert gert heldur vegna þess að ég nenni ekki að hanga yfir tölvunni og þvælast um veraldarvefinn.
Síðustu helgi fór ég með mömmu og pabba í útilegu, Eyrún komst ekki þar sem hún var að vinna alla helgina (á meðan ég tók því rólega í tjaldferð). Reyndar tók ég því ekkert svo rólega því við tókum gönguskóna okkar með og fórum í 8 klukkustunda labb frá sundlauginni í Reykjahlíð fram hjá Reykjahlíðarfjalli, yfir hraunið í áttina að Leirhnjúk og Kröflustöð og síðan yfir Þríhyrning og niður hjá Námaskarði og til baka að Reykjahlíð. Þessi fjallganga var um það bil 30 kílómetra löng og við höfðum mjög gott af henni, það var kanski síst hún Lukka sem þurfti að fara svona langt því hún var dauðþreytt daginn eftir og neitaði að labba um Lakagíga þegar við skoðum þá daginn eftir. Eftir gönguna grilluðum við okkur lambakjöt sem við krydduðum með blóðbergi og pipar.

Næstu helgi förum við aftur í útilegu, áfangastaðurinn hefur ekki verið ákveðinn en það er pottþétt að gönguskórnir koma með aftur og Eyrún verður í fríi svo ferðin verður ennþá betri. Hver veit nema veiðistangir fái líka að fara með, ég á nefnilega eftir að vígja nýju flugustöngina mína.

Svo verða Sigurrós og Amina að spila í Ásbyrgi um versló, svo það er aldrei að vita hvort við skellum okkur.

friður,
lalli

miðvikudagur, júlí 05, 2006

heim á morgun

Núna er þetta fyrsta ár okkar Eyrúnar hérna úti að verða liðið, við leggjum af stað frá Kupkagasse um klukkan 05 í fyrramálið og lendum á Akureyri klukkan 22 um kvöldið. Það er allt um það bil að verða orðið klappað og klárt, töskurnar dansa á yfirvigtarlínunni eins og aðrir vesturlandabúar og spurning hvort okkur verði refsað fyrir það. Undarlegt að maður hafi ekki leyfi til að taka meira með sér þegar maður flytur, núna verðum við á svipuðu flandri næstu árin og það er frekar leiðinlegt að þurfa alltaf að passa sig á því að taka ekki of mikið pláss, meðan að fólk sem kemur úr tveggja vikna ferð fær sama pláss. En jæja, þetta kennir manni ef laust að maður ætti bara að vera sjálfum sér nægur, með góðum félagskap.

Það er hálfleiðinlegt að fara, en það verðum mjög frábært að koma heim og hitta alla, svo að mjög vinnur hálf! Ég er bara orðinn töluvert spenntur fyrir því að komast til sveita-þorpa-borgar-bæjarins Akureyrar.

hressandi purmp!
lalli

föstudagur, júní 30, 2006

ég hlæ bara

Í gær klukkan 19:35 kláraði ég síðasta prófið mitt á þessari önn í UniWien, það var ótrúlega ljúft og ég held að ég hafi barasta staðið mig ágætlega, fínt flott gott, þ.e.a.s. ef að kennararnir taka inn í myndina að ég skrifa þýsku á minn hátt.
-
Við fórum svo út að borða á Kulin sem er mjög ágætur mexikóskurstaður hérna ekki svo langt frá okkur. Þar fengum við okkur góðan mat og Caipirinha, svo fórum við og fengum okkur 3 bjóra á kaffihúsi.
-
Ísraelsmenn eru aldeilis að hjálpa til við það að gera heiminn að friðvænlegri stað þessa dagana, bölvaðir svínamenn að koma svona fram við fólk. "palestina und irak, 1000 leute jeden tag" "israel usa menschenrechte hahaha"
-
lifið heil og sæl og ef þið eruð í Vín þá er party í kupkagasse á morun..
pís át
lalli

fimmtudagur, júní 22, 2006

war is not politiks

Bush kom og fór, greyið karlinn þurfti að stytta dvöl sína í Vín úr 3 dögum í 20 klst. vegna þess að hann var ekkert velkominn. Mótmælagangan var stór og fjölbreytt, þarna var fjölskyldufólk, fólk eins og við Eyrún og Jón, svo voru auðvitað pönkarar Vínarborgar á svæðinu, fjölmargir töffarar og a.m.k. fjórir strípalingar sem að marseruðu með okkur á sprellalingunum og með berann rassinn. Margir voru með fána og borða þar sem rituð voru slagorð gegn Bush & co, gegn heimsvalda- og nýlendustefnu, gegn mannréttindabrotum, friðarslagorð voru líka vinsæl og svo sáum við eina konu með bandarískt vegabréf á spjaldi þar sem stóð "þetta ætti að standa fyrir eitthvað betra". Leiðinlegast þótti mér að nokkrir bílar fóru með göngunni og sumir þeirra spiluðu tónlist alveg rosalega hátt "harðkjarna danstónlist", en það vil ég kalla þetta, ótrúlega hávaðasama og leiðinlega tónlist, þeir hefðu ekkert þurft að vera þarna. Margir sem að þarna voru mótmæltu eflaust öllu sem að þeir gátu mótmælt, svo voru auðvitað einhverjir sem að þurftu að þamba bjór alla gönguna sem að nýttu svo tækifærið við Hofburg við að gríta dósunum í vígbúna lögrelgumenn sem fylgdust með göngunni. En flestir voru þarna bara til þess að biðja um frið í þessum harða heimi. Við löbbuðum tvisvar nálægt hópum af múslimum sem að voru með Palestínskafánann og voru með skilti sem stóð á "hendurnar burt frá íran". Reyndar sáum við líka bandarísk hjón fylgjast með göngunni og ég heyrði konuna segja þegar hún tók mynd af vígalögrelgumönnunum "ná æ ken sjó þem bekk hóm, þat jú ver prípered". Einhverjir aðrið heyrðu líka í henni og buðu þeim hjónum að taka þátt í göngunni, ekki líkaði karlinum það sérstaklega og sagði "æ dónt marts in þiss pöþetik þeing".
En hvað sem því nú líður þá vorum við ánægð með okkar marseringu í hópi góðs fólks sem að vill ekki meira af stríði, blóðsúthellingum og örðum ófögnuði sem að nokkrum "stjórnmálamönnum" fylgir og við vorum þreytt og sveitt þegar við komum heim, en umfram allt ánægð með vel nýttan tíma.

lalli

mánudagur, júní 19, 2006

velkominn?

Það er ekki landsins forni fjandi sem að stefnir til Vínar núna á morgun, heldur heimsins mesti vandi sem er líklegur til borgarinnar. George W. Bush kemur og íbúa Vínarborgar býða nú lokanir á helstu götum, leyniskyttur á þaki Hofburg og einhver hundruð alvopnaðir her- og lögreglumenn. Á miðvikudaginn klukkan 17.00 hafa verið skipulögð mótmæli gegn Bush og hans athöfnum og hugmyndum innan Bandaríkjanna og utan þeirra. Mér sýnast þessi mótmæli vera skipulögð meðal annarrs af kommúnistum og örðum sem oftast væru líklegast vinsta megin við mig, eða nei þegar betur er að gáð eru það minnst 18 samtök sem taka þátt í þessu. En það er nú bara þannig að við verðum að standa saman - Svo ég mæti í það minnsta meðan að ekkert hættulegt er á ferðinni, en um leið og einhverjir fara að vera með læti þá fer ég í burtu, því ofbeldi er aldrei lausnin. Það er algjörlega tilgangslaust að lemja á bílum ókunnugra til að mótmæla morðæði Bush. Enda virðist það ekki vera á dagskránni og var heldur ekki svoleiðis þegar að leiðtogar EU og S-Ameríku hittust hérna um daginn.
Leyniþjónustumenn CIA hafa verið í nokkrar vikur í Vín að undirbúa allt fyrir komu Bush. En það hafa líka aktivistarnir gert og eiga núna heimasíðuna www.bushgohome.at
Ef þið viljið senda Bush kveðju skiljið hana þá eftir í kommentunum hjá mér og ég skal taka hana með mér í mótmælin og rétta honum hana ef ég kemst nægilega nálægt;) - það væri sem án vafa hættulegt.
Við ræddum um þetta 17.júní hátíð Íslendingafélagsins á laugardaginn og eftir að upplýsingarnar um hvar lokanirnar verða og hver áhrifin verða á íbúa Vínar, sagði einn: "Hver vill eiginlega fá svona gest?"
Ég las ævisögu Kennedy einu sinni og hann fór í velheppnaða Evrópureisu, þar sem hús, torg og fleira var nefnt eftir honum. Núna þar líklegast að flytja inn amerísk börn til að veifa fánum fyrir Bush.

ykkar mótmælandi,
Lalli

mánudagur, júní 12, 2006

meinl's kaffespezialitäten

Ég hjólaði ekkert smá hratt áðan, það fór bíll framúr mér tvisvar en ég náði honum í bæði skiptin á ljósum og svo var ég langt á undan þegar ég kom að gatnamótunum. Stigið, glímið... Lalli vann!
-
Það sem mér hefur þótt skemmtilegast við byrjun HM er að litlu liðin eru að standa sig mjög vel, eins og Trinidad og Tóbak, Angóla og Fílabeinsströndin og líka bara Paragvæ og Ríka Strönd. Svo er bara að sjá hvort þetta haldi áfram, ég bíst nú varla við því að þau komist langt en það er bara svo skemmtilegt að sjá svona lið standa sig frábærlega, það gerir keppnina að hátíð.
-
Ég man eftir því að hafa fyrir nokkru síðan skrifað um hvernig oft væri talað um að stjórnmálaflokkar þeyttust frá hægri til vinsti eins og kantmenn á flakki. Í dag las ég pistil eftir Þorstein Pálsson þar sem hann sagði eitthvað á þá leið að Samfylkingin væri líklegast á leiðinni leiðinni aftur yfir til vinstri. Mér þykir þetta alveg jafn undarlegt og áður, að flokkar sem eru allir með fastar línur til að vinna eftir, hendist til og frá eftir hentisemi blaðamanna eða í þessu tilfelli frv. forsætisráðherra. Afhverju ætti það að teljast til tíðinda ef að flokkur sem að var stofnaður úr þremur félagshyggjuflokkum nái frá miðju og til vinstri. En jæja öll vitleysan er ekki eins og það er ef til vill eins gott að hún sé það ekki því að þá hefði ég ekkert til þess að "pirra" mig og nördast yfir. Afhverju er ég ekki bara Star wars nörd?

Lalli á hjóli

laugardagur, júní 10, 2006

popp í poka

Hún Eyrún mín söng svo undursamlega fallega í gærkvöldi/nótt í Péturskirkjunni hérna í Vín, hún söng aríur úr Gloriu eftir Vivaldi með Stúlknakór Akureyrarkirkju og stóð sig Vá! svo vel. Þær gerðu það líka hinar stelpurnar og undir lokin risu viðstaddir á lappir og hlýddu á Lofsöng okkar Íslendinga og settust svo ekkert niður þegar lófatakið hófst. Kirkjan var þéttsetin og þegar Eyrún söng sá ég nokkra lygna aftur augunum með sælubros, en ég var of montinn til þess að geta leyft mér það:) Brosti bara og horfði á kristilega gullið og marmarann í kringum mig.
-
Blessað boltasparkið byrjað með öllum sínu, það byrjar bara býsna vel. Deutschararnir voru sprækir og núna í fyrri hálfleik hafa Fílabeinsstrendingar skemmt mér þrátt fyrir að vera 0-2 undir. Auðvitað er hægt að minnast á margt slæmt sem fylgir mótinu, ofbeldi, kynþáttahatur og þess háttar, en í dag fylgir þetta manninum verst er með þetta hórerí sem er á mönnum það er viðurstyggð. En seinni hálfleikur hefst vonbráðar...nó diggidí nó dát, pís jó æm át!
larus feiknaóði