Lungu jarðarinnar – í minningu Önnu Nicole Smith

Amasón frumskógurinn minnkar með hverjum deginum. Þessi stutta setning felur ekki í sér nein ný sannindi, enginn hrekkur við eða hváir, gamalt vandamál sem ennþá er til staðar sem ekki fær marga dálksentimetra í dagblöðum heimsins og fáir stjórnmálamenn velta fyrir sér. Það sem var vinsælast á mbl.is klukkan 19.15 á Valentínusardaginn 14. febrúar 2007 var:
Nr.1 – Lífvörðurinn kann að vera barnsfaðir Önnu Nicole.
Nr.2 – Upptaka af símtali hjúkrunarkonu Smith við neyðarlínu gerð opinber.
Nr.3 – Fréttastofur gagnrýndar fyrir slælega umfjöllun um andlát Önnu Nicole.
Nr. 4 – Þrír í haldi grunaðir um skemmdarverk í Hafnarfirði í nótt.
Nr.5- Verjendur mótmæla löngum yfirheyrslum í Bausmáli.
Fyrstu þrjár fréttirnar um konu sem var fræg fyrir það vera fræg og nú nýlátin, fjórða fréttin um skemmdarverk unglingspilta í Hafnarfirði og sú fimmta um svartan blett á íslensku samfélagi. Ef til vill er það Mogginn sem aldrei lýgur sem virðist helst setja upp slúðurfréttir á vefinn eða þá að íslenskir lesendur velji sér ekki alvarlegra lesefni.

En ég fór að velta fyrir mér Amasónskóginum eftir að afi minn gaf mér eintak af National Geographic, hann sagði að þar væri grein um Brasilíu sem ég hefði vafalaust áhuga á. Mikið rétt hjá gamla, þar var grein sem hét Amazon – Forest to Farms. Battel to Stop the Land Grab. Hún vakti mig til umhugsunar í flugi milli Englands og Austurríkis. Hún minnti mig á að landið sem að ég var svo heppinn að fá að kynnast í heilt ár 17 ára gamall þarfnast hjálpar frá Evrópskum Jafnaðarmönnum. Evrópa er nefnilega vandamálið, við þurfum ódýr matvæli og til að framleiða þau þarf ódýrt hráefni. Regnskógurinn er höggvinn niður og nautgripum beitt á landið. Eftir að það grær aftur er soja plantað og baunirnar sendar beint til Evrópu þar sem þær eru nýttar, skv. því sem ég sá á BBC, til kjúklingaeldis. Ég veit ekki með ykkur en ég hef lítinn áhuga á því að verða saddur á kostnað þess að Amasón frumskógurinn hverfi. Þeir íbúar Brasilíu sem að reyna að standa upp í hárinu á landræningjunum, lifa við ofbeldi og hótanir og hundruðir þeirra hafa fallið í valinn á síðustu áratugum. Þeir sem að rækta sojabaunirnar eða eiga nautgripina eru ekki hluti landlausra fátækra bænda, heldur stóreignamenn með viðskipasamninga í Evrópu og þeir standa ekki sjálfir í búskapnum. Einn þessara mann er Blairo Maggi, fylkisstjóri í Mato Grosso og einn stærsti framleiðandi sojabauna í heiminum, en hann á yfir 400.000 ha (4000 km2) af ræktarlandi. Alríkisstjórnvöld í Brasilíu, Umhverfisráðuneytið og fleiri vilja stöðva þessa þróun, en á meðan markaðurinn í Evrópu kallar á meira og aftur meira, er lítið hægt að gera. Skógarsvæðið sem á hverjum degi hverfur undir sojarækt fyrir Evrópu er stórt, en land eins og Brasilía, þar sem vandamálin eru mörg og stór, ræður ekki eitt og sér við verkefnið.
Er það ekki athyglisvert að 80% þeirra sem búa við hungur í heiminum búa á svæðum sem nærri eingöngu framleiða mat. Á meðan að við í Evrópu áttum okkur ekki á því að við erum hluti, og e.t.v. rót, vandans þá er hann ennþá til staðar.

Afhverju þarfnast Brasilía og önnur sambærileg lönd hjálpar jafnaðarmanna? Einfaldlega vegna þess að það er í kjarna jafnaðarstefnunnar að líta á heiminn sem heild. Í dag, á tímum alheimsvæddrar peningahyggju og hlýnunar jarðar, er það hlutverk evrópskra jafnaðarmanna að snúa blaðinu við. Hugmyndin um jöfnuð þekkir ekki landamæri. Í fjölmiðlum á Íslandi fangar andlát Önnu Nicole Smith athygli okkar, en á jörðinni okkar eru vandamálin stærri og fleiri. Við höfum vitað af þeim alltof lengi, núna er kominn tími fyrir aðgerðir á öllum sviðum, ef ekki þá er baráttan gegn mönnum eins og Blairo Maggi, peningahyggju þeirra og vanvirðingu gagnvart öðrum íbúum heimsins fyrirfram töpuð.

hafið það gott,
lallinn ykkar

Ruhrgebiet -Metropole

Tvær myndir: An Inconvinient Truth og Blood Diamonds.
Fyrri mjög góð til að fá upplýsingar um loftslagsbreytingarnar og sjá að við öll berum ábyrgð og getum gert eitthvað til að hjálpa.
Seinni mjög góð en líka mjög ljót, e.t.v. vegna þess að hún sýnir heiminn eins og hann er, hún segir manni líka að við öll berum ábyrgð í málum sem að við skiljum kanski ekki fullkomlega. Það eru nefnilega þessir hvítu-ríku-kallar sem hafa verið með skítugu lúkur sýnar mitt inní í nánast öllum átökum sem við þekkjum. Það er samt óneytanlega leiðinlegt að fara í bíó og missa trúna á mannkynið, en við erum bara svo vitlaus á köflum , ef ekki öllum köflum.
-
Þegar að við höldum að við gerum allt rétt, politically correct, þá erum við samt svo illa upplýst og með fáa möguleika til að gera eitthvað í málunum að við getum ekkert gert. Neytendasamtök eru engan vegin að standa sig og hafa ekki náð að skapa sér nógu stórt vinnusvæði. Hversu margir myndu til dæmis minnka kjúkklinga át í Evrópu ef allir vissu að sojabaunirnar sem að notaðar eru til að fæða kjúkklingana koma frá Amazonsvæðinu í Brasilíu, þar sem regnskógur er tættur niður svo að við fáum ódýran kjúkling. Þetta væri gott verkefni fyrir neytendasamtök, ekki aðeins geta reikið vöruna til bóndans sem ræktaði kjúklinginn, heldur alla aðra vörur sem notaðar eru í framleiðslunni. Ég kæri mig ekki um að vera saddur ef að Regnskógar hverfa í kjölfarið.
Ef til vill er lausnin við þessu bara bylting.
-
Pælið í því ef að allir peningarnar sem að Bandaríkjamenn hafa eytt í Íraksstríðið hefðu farið í mannúðarstarf? Skólabyggingar? Brunna? Læknastöðvar? .. þessi auma veröld.
-
Á eftir förum við Eyrún til Essen og hittum alla þar! Það verður gaman, það er svo langt síðan við höfum farið til þeirra, núna verðum við frá fimmtudagsmorgni til þriðjudagskvölds og höfum það gott. Maja og Torfi Geir verða pottþétt í stuði og Hanna og Dóri líklega líka, okkur hlakkar til að koma í morgunmat á morgun hjá þeim.
-
Ástar- og saknaðarkveðjur til þeirra sem þekkja mig,
Lalli

Að lokinni prófatíð

Þá er ég búinn að klára þessa prófatíð, hún var stutt en ég á líka eftir að skrifa 3 ritgerðir sem ég á að skila á næstu önn. Reyndar grunar mig að ég eigi eftir að taka eitt af þessum prófum aftur, helvítis Politische Theorien, hljómar einfalt og er það líka, nema fyrir mig sem þarf að læra tungumál á meðan ég skil og get skilgreint hugtök, kenningar og hvað þetta heitir allt saman. Í því prófi svilduðu samnemendur mínir svo mikið að mig blöskraði, virkilega, ég sem var e.t.v. sá eini sem hefði getað með einhverju móti "mátt" svindla gerði það að sjálfsögðu ekki. Í prófinu sem ég var í í morgun var þannig uppbyggt að þú getur ekki svindlað, það má taka allt með sér í prófið sem að mögulega gæti hjálpað þér. Prófið, í Politik und Recht, snérist sem sagt ekki um að muna uppbyggingu stjórnkerfa, stjórnarskráa, alþjóðalaga, o.s.frv. heldur að vera klókur að bera þetta saman og geta lesið út úr uppbyggingunni hvernig hún er og þesshátta. Ég held að ég hafi staðið mig ágætlega, vona það besta að minnta kosti. Fyrsta prófið sem ég fór í var auðvelt, Historische Grundlagen der Politik, ég vona að ég fái a.m.k 2 í því.
Kerfið hérna er þannig að einkunnir eru gefnar frá 5-1 og 1 er best, 5 er fall, 4 er slef, 3 er ágætt og 2 er líkast til aðeins meira ágætt.
-
Þvílíkur leikur í gær! Ég vorkenni "strákunum okkar" alveg heilan helling. Eftir að Baunadruslurnar skoruðu síðasta markið hélt ég að ég yrði ekki eldri. En slökunartónlist og róleg öndun reddaði lífinu mínu og því að ég gat haldið áfram að læra eftir leikinn.
-
Núna í febrúarfríinu okkar verður nóg að gera, við þurfum að læra helling, ég að skrifa ritgerðir og Eyrún æfa sig daglega því hún fer í stórt próf í vor. Svo förum við til Hönnu og co . í Essen í tæpa viku og heim yfir góða helgi. Á milli þess förum við í ræktina, kaffihús lesum jólabækur (sem við eigum ennþá inni:)) og njótum þess að vera í Vínarborg.
-
Svo ætla ég líka að vera duglegur að blogga, þætti líka væntum ef einhver kommentaði á þetta hjá mér. Þó svo að þið gerið það ekki þá skiptir það ekki, Íslenska-, Ameríska- og Austurrískaleyniþjónustan skoðar þetta.

Kex í baði,
lalli

Nýtt! nýr nútími

Nýtt ár. Nýr Lalli. Það besta við nýja árið, ef að maður skildi ágætlega við það gamla er að maður getur byrjað upp á nýtt, með ný markmið og leyft nýjum hugmyndum að ráða.
Ég fór í tíma í morgun og skilaði síðasta verkefninu mínu í þeim tíma í gærkvöldi, svo seinni partinn fór ég í annan tíma en kennarinn vildi ekki kenna, hann vildi taka þátt í þeim mótmælum sem að staðið hafa yfir undanfarna daga hérna í Austurríki. Þannig er mál með vexti að kosningaloforð SPÖ (sósíaldemókrata) var að afnema skólagjöld á háskólastigi, sem síðasta ríkistjórn kom á og það var þeirra kosningaloforð og það átti að gerast strax eftir að þeir kæmust í stjórn. En þegar að á hólminn var komið og SPÖ áttu engan annan kost en að mynda Stórbandalag með ÖVP (Þjóðarflokknum) og í þeim viðræðum tókst ekki að koma í gegn afnámi þessara gjalda. Ein hugmyndin sem að sett var fram var sú að þeir sem ekki gætu borgað skólagjöldin (ca. 400€ á önn) gætu unnið fyrir þeim með 60 stunda "samfélags"vinnu = 6.5€ á tímann eftir skóla. Þeir fátækustu ættu sem sagt að vinna samfélagsþjónustu til að geta lært. - Afhverju borga þeir þetta ekki með sumarlaununum sínum? Hvað með námslánin? Kerfið er ekki það sama og heima og það er ekki alltaf hægt að stökkva inn á næsta vinnustað og fá vinnu eins og heima.
Ég reyndar stoppaði stutt við núna, þar sem ég þarf að klára verkefni fyrir morgundaginn en þessari baráttu austurrískra námsmann fyrir jöfnum tækifærum til náms er ekki lokið, svo að ég læt ef laust sjá mig næst. Kennarinn sem að fékk okkur til að ganga út úr tíma, sagði okkur meðal annarrs frá því að stofan sem við værum í væri skráð fyrir 160 manns en þegar Leopold Engleitner, sem ég sagði frá um daginn, spjallaði við okkur voru 400 manns í stofunni. Skólinn minn er stór, það eru 60- 70.000 nemendur í honum, en mér líkar vel við hann, þó að það sé annað að vera í stórum sal en ekki eins og í Unak þar sem voru e.t.v. 6 í Nútímafræðitímum.
-
Svo er ég búinn að lesa mikið um Amazon frumskóginn undarfarið og ætla að leita mér að frekari upplýsingum um vandamálin þar. Skógurinn er tættur niður fyrir sojabaunir sem fara á evrópumarkað. Æj hvað það er nú gott hugsa sumir, það getur ekki verið mikið, það eru svo fáir sem borða Sojabaunir... Nei ekki alveg, þær eru notaðar sem fóður fyrir t.d. kjúkklinga. En ég þarf smá meiri upplýsingar og tíma til að vinna úr þessu máli, sem undarlegt en satt virðist ekki brenna á Græningjum Evrópu...

Lalli á spani

Ár

Á þessu ári trúlofaði ég mig, við Eyrún fluttum í fallega íbúð og ég byrjaði á fullu í háskólanum í Vínarborg, fyrir mína parta þá er þetta ár gott ár og ég varð að betri gaur á þessum 12 mánuðum. Vonandi verður árið 2007 jafn gott fyrir mig, en um fram allt vona ég að það verði betra fyrir heiminn, fyrir jafnrétti og frið í honum. Árið 2006 endar engu að síður ekki á þann hátt að við getum vonað það. Síðast liðna nótt var Saddam Hussein myrtur, þeir sem að myrtu þann auma einræðisherra gerðu það í nafni frelsis og réttlætis. Morð kalla venjulega ekki á frið og sættir, hví ætti þetta morð að gera það? Hlýnum heimsins er vandamál sem við vitum öll af, en samt er bara rætt um það, en ekkert gert, hvergi nokkursstaðar.
Í síðustu Gallup könnum ársins er Sjálfstæðisflokkurinn með 38% en Samfylkingin aðeins með 24%, þetta þýðir auðvitað aðeins að allir þeir sem vilja sjá réttlátt samfélag þurfa að bretta upp ermarnar og hætta að rífast í öllum hornum og nota kraftana til þess að hlúa að öllum í samfélaginu. Þegar púðri, peningum og kröftum er eitt í að drepa 9 óæta hvali en 5000 börn eru fátæk þá þarf að skipta um stjórn. Við þurfum að taka höndum saman. Hætta að skemma fyrir hvoru örðu og breyta samfélaginu okkar.

Ég ætla að gera mitt til að og ég vona að þið gerið ykkar.

Sameinuð stöndum vér sundru föllum vér,
hjartans óskir um gleði- og friðarár.

Lalli

Jólin koma..

Ég rétt svo lauk við að skrifa jólapistilinn minn, ýtt svo á publish og þá sagðist Internet Explorer ekki vilja framkvæma þá skipun, u.þ.b. 5 mínútum áður hafði ég brennt jólagrautinn, þegar ég reyndi að sjóða vatn og kveikti á vitlausri hellu. Við þessum vandamálum eru til lausnir, annarrs vegar henda grautnum og sjóða ný grjón fyrir Ris a la Mand og hins vegar ná í Mozilla Firefox, ég hef nú þegar gert hvort tveggja. Jólin koma þrátt fyrir þetta og ekkert stress. Jólastress þekki ég ekki af eigin raun, ferðaþreyta en ekkert stress.
Jólin eru falleg hátíð og við getum hvert og eitt nýtt okkur það sem við kjósum úr boðskap hennar, um fram allt eru jólin afsökun til þess að vera góður við fólkið sitt, hugsa um kærleika og njóta þess að vera til. Við getum hvorki keypt jólin, bakað þau né eldað, jólin eru ekki neitt eitt sem við finn, fáum eða þurfum að leita að. Jólahátíðin kemur okkar, hvort sem við erum gömul eða ung, rík eða fátæk. Þau ykkar sem viljið fá smá skammt af fallegum jólaboðskap gætuð t.d. farið í Hátíðarmessu í Akureyrarkirkju klukkan tvö, ef að presturinn nær ekki að færa ykkur boðskapinn, þá er ég þess fullviss að hún Eyrún mín færir ykkur hann en hún syngur tvo sálma.
Umfram allt njótum þess að hitta vini og vandamenn og knúsa fólk og brosa til þess, segja hátt og snjallt gleðileg jól!

Lalli

úr -19 í +12

Ísland tekur aldeilis vel á móti manni, hamfara hláka og rokrassgat. Ég bíst nú samt við því að það sé algjörlega toppur sjálfhverfunnar að halda að því fram að veðrið breytist fyrir mig.
Fréttirnar hérna á Íslandi hafa undanfarið fjallað um veðrið og dónakalla. Það er lítið sem við getum gert í þessu veðri en þessir bölvaðir ógeðslegu siðspiltu "menn" sem að nauðga og misnota stúlkubörnum og konum, það er ýmislegt sem hægt er að gera við þá. En í því nýfrjálshyggju andrúmslofti sem löglærðir Reykvíkingar, sem stjórna landinu okkar, anda að sér virðist ekki vera rými fyrir þau vandamál samfélagsins sem hægt er að stjórna með "frjálsum" viðskiptum. Laga frumvörp, t.d. frá Ágústi Ólafi, um afnám fyrningarfrests komast ekki í gegn, dómstólar og lögregla sleppa mönnum út þrátt fyrir að þeir hafi í tvígang nauðgað fermingarstúlkum. Karlmenn eiga það til að móðgast ef það er sagt að þetta vandamál sé lýti á karlmönnum sem samfélagshóp eins og t.d. Egill Helgason gerði um daginn eftir að Þórunn Valdimarsdóttir benti á þetta.
En næst ætla ég ekki að benda á það sem er ljótt og leiðinlegt, heldur skrifa fallegan jólapistil og svo í lok desember ætla ég að rifja upp árið hérna á ruslinu mínu.

þangað til næst, þá verða jólin alveg að koma...

lalli

ég vaknaði í morgun

Ég sýndi ótrúlegan aulahátt í morgun, ég vaknaði klukkan 07:07 og þegar að vekjaraklukkan hringdi klukkan 07:15 þá fór inn á bað burstaði tennurnar, fór svo í sturtu og að því loknu fór ég aftur inn í herbergi þar sem ég hefði átt að fara í fötin mín en hún Eyrún lá í rúminu okkar svo að ég lagðist við hliðina á henni og knúsaði hana og viti menn ég sofnaði svo ég svaf yfir mig þrátt fyrir að hafa vaknað, burstað og sturtað mig! Ég hlýt að vera eitthvað veikur...
----
Sá einhver Kastljósþáttinn þar sem Ingibjörg og Geir H. Haarde mættust? Mikið rosalega þótti mér Hr. Haarde vera aulalegur í honum. Þátturinn var varla byrjaður þegar að hann kvartaði yfir því að Ingibjög hefði gripið fram í, næst þegar að Ingibjörg fékk orðið greip hann sjálfur fram í og Ingibjörg bað hann um að biðja fólk ekki um að grípa ekki fram í ef hann gæti ekki setið á sér sjálfur. Svo svaraði hann umræðunni um fátækt með því að skýrslan væri léleg, en hún kemur einmitt úr hans ráðuneyti (árinni kennir... líklega illur árasmiður í þessu tilfelli) og rökin fyrir flestu sem rætt var um voru leiðréttingar á hinum og þessum mistökum sem að ríkisstjórnin hefur gert og hann bakkaði útúr hvalveiðiumræðunni og sagði hana bara smámál. Svo undirlokin var hann orðinn pirraður og sagði að Ingibjörg hefði talað allann tímann. Hann hefði nú þá barasta átt að tala meira, ekki var það henni að kenna ef henni tókst að færa rök fyrir sínu máli og hann gat engum nema sjálfum sér um kennt ef hann talaði ekki nóg.
---
Við erum búin að pakka í eina tösku, það er hlunkataskan okkar og í henni eru allir pakkarnir svo það er eins gott að hún skili sér, hún er samt svo stór að það væri gríðarlega erfitt að týna henni. Á morgun er föstudagur og klukkan 03.30 á laugardaginn þurfum við að leggja af stað út á flugvöll, við förum alla leið til Akureyrar í einni lotu og verðum lent á Akureyrarflugvelli klukkan 18:15.
--
Það verður ljómandi gott að komast heim, það verður gaman að hitta fólk, borða mat, labba í snjó, vera kalt á tánum, fara í fjallið, hanga og byrja svo aftur að læra á fullu því prófin eru eftir.
-
Ég vildi að ég væri duglegri við að skrifa um allt sem ég hugsa, kanski verður það áramótaheit, ásamt því að hreyfa mig meira og almennt að vinna í tilgangi lífsins: verða betri maður.

Vesist blesa og sjáumst fljótt,
Lalli

jólaköttur

Ég held að jólakötturinn sé stórlega misskilin skepna, hann var gríðarstór og átti hvergi heima, hann var illa hyrtur og með ljót augu, svo vildi hann ekki mýs og mjálmaði aumlega og var þessvegna talinn skrítinn eins og oft vill með þá sem eru örðruvísi en hinir. En hann vildi vel þessvegna lagðist hann á fátæka fólkið sem fékk enga nýja spjör, hann lagðist á þau og reyndi að hlýja þeim! Svo kvæsti hún á þá sem að fengu föt og hvarf svo á braut, e.t.v. var hún bara að hrópa húrra á kattamáli. Við hinum ættum að taka köttinn okkur til fyrirmyndar og passa upp á það að öll börn fái nýja flík, það eru um 5000 börn á Íslandi sem lifa undir fátækrarmörkum
-
Síðasta bloggfærsla var óvenjuleg, enda nenni ég ekki alltaf að segja frá því sem að ég geri hérna í Vínarborg, en hún sýndi e.t.v. að stundum geri ég eitthvað annað en læra, blogga og hugsa um stjórnmál og vandamál.

næst verð ég samt að skrifa um stjórnmál, ef ekki, þá fer ég að hafa áhyggjur af mér.
lalli

TransAktionsNummern

Það var frí á föstudaginn í skólum og allstaðar nema í búðum, Maria Empfängnis hét þessi hátíðardagur Kaþólskra, en satt best að segja veit ég ekki 100% tilganginn með honum, eitthvað með erfðasynd heimsins og að María hafi fæðst án hennar, held ég en, æj ég ætla ekki að ljúga að ykkur, þetta var í það minnsta kærkomið frí. Ég var í tíma í skólanum til klukkan 20 á fimmtudagskvöldið og þegar ég kom heim voru Eyrún og Kristín farnar í partý í listaskólanum, svo að ég tók því rólega fékk mér rauðvínsglas og hékk á netinu, eins og ég geri ekki nóg af því. Seinna um kvöldið hitti ég Jón á ágætri Ölstofu og við röbbuðum um heima og geima.
Helgin fór svo í að rúnta um jólamarkaði og í búðir að leita uppi síðustu pakkana, sem fundust að lokum.
-
ljómandi fínt alveg hreint, pís át.. blogga meira og betur síðar..
lalli

Nýtt útlit og nýjir tímar

Það var kominn tími á að gera þetta blogg mitt fallegra, var það ekki? Mér fannst það í það minnsta svo ég breytti því og núna þykir mér það fínt. Efnistökin verða ennþá þau sömu, allt það sem hrærist inn í hausnum mínum og mér tekst að koma frá mér, svona næstum skiljanlega.
Bloggmenningin á Íslandi hefur tekið gríðarlegan kipp frá því að mbl.is bauð upp á blogg í tengslum við fréttirnar hjá sér og margir eiga þar mjög góðar síður og loksins virðist umræðan um þjóðmál geta farið fram á vefnum án þess að Egill Helga eða Össur þurfi að skrifa um eitthvað.
Ekki ætla ég að hengja mig aftan í Moggann til þess að ég komi mínum hugmyndum á framfæri, nei bandarísk stórfyrirtæki skal það vera!
--
Ingibjörg Sólrún benti á flís í auga Samfylkingarinnar í ræðu um helgina, auk þess sem að hún sýndi og sannaði að öflugasta stjórnmálastarf landsins fer fram í flokknum. Starfsmenn Timburverksmiðju ríksins voru ekki lengi að hefja hróp og köll um að Samfylkingin væri með flís, en gleymdu að líta sér nær og sjá bjálkana sem þvers og kruss liggja gegnum þau öll. Hæst glumdi samt í gömlu tunnunum sem notaðar voru til að brenna njósnaskjöl frá Sjálfstæðisflokknum, en bergmálið úr tómum sölum Framsóknar var síst minna. Það eru fimm mánuðir til stefnu, það er kominn tími til að við tökum á þessu Íhaldsfuskum. Sameinuð stöndum við sundruð föllum við!
-
Ég var svo að lesa það áðan að Whole Foods í Bandaríkjunum væru hætt að markaðsetja íslenska matvöru vegna hvalveiðibröltsins. Flott hjá ríkisstjórninni, skemma það sem íslensk fyrirtæki eru að vinna að, með því að drepa óætar skepnur.

Lalli

ég ætlaði að blogga um bólu!

Ég kláraði "vinnutörn" í skólanum á mánudagskvöldið, síðastliðnar fjórar vikur hafa verið frekar erfiðar þar sem ég skilaði af mér verkefnum, ritgerðum og hélt fyrirlestra í bunum (má maður safna bunum!?). Ég vildi ekki byrja of snemma á svoleiðis hlutum á þessari önn, en heldur ekki vera að því í kringum prófin sem eru í Janúar, svo að þetta var allt á sama tíma, en gekk samt upp... vona ég.
Ég er kominn með allskonar hugmyndir í kollinn eftir þessa törn, sem að þýðir að núna "þarf" ég að skoða það sem mér datt í hug á meðan ég skrifaði þessi verkefni. Það sem mér datt í hug voru m.a. lýðræðisbyltingar, frjálsfélagasamtök, gegnsæji hjá Esb og að endalokum fullkomlega sanngjarn heimur. Eitthvað nýtt? það efast ég um, en það er hollt að hafa eitthvað að hugsa um og vinna að. Hví ekki sanngjarnari heimur? - Tja, fyrst maður má safna bunum þá hlýtur að vera leyfilegt að láta sig dreyma.
--
Kanski verður aldrei hægt að snúa heiminum frá heimsku og græðgi, mér finnst t.d. hryllilegt að hugsa sér að fólk hafi það í sér að þiggja 20. milljónir í mánaðarlaun og ganga með eyrnalokka sem kosta 10 milljónir. Það deyja börn vegna þess að þau fá ekki hreint vatn. HREINT VATN!
Svo gefa svona millar kanski 500.000. krónur í söfnun og láta taka mynd af sér brosandi góðmennsku colgatebrosi. Stundum þegar að fólk eins og ég núna, skammast yfir þessu, þá er það sagt öfundsjúkt, fyrir mér er þetta ekki öfundsýki, ég hef það ágætt. Þeir sem að fá 500.000 á mánuði og eiga það skilið vegna dugnaðar, menntunar, hæfileika eða hvað annað sem telur, það er ekki hvorki vandamálið né hættulegt. Því að það er heimskulega mikill munur á svona velstæðum einstaklingi og siðblindufólki sem tekur margar milljónir fyrir að vinna vinnuna sína, sem á sínar eigin skútur og einkaþotur til að færa sig á milli hallanna sinni og mælir lífshamingju sína í hagvexti.
Við eigum ekki að vera feimin við að segja það að þetta sé rangt.
Skelfingaröfund er þetta í mér!
-
Annað, ef að svo færi núna að kreppa kæmi, eins og svo oft áður hefur gerst og sagan segir okkur að líklega komi aftur. Hvernig fer þá fyrir okkur? Hvernig fer fyrir íslenskum heimilum? Ungu fólk sem að skuldar 200.000 í yfirdrátt?

Ekki nóg með að ég verði að læra stjórnmálafræði og stjórnmálaheimspeki til að komast að því sem ég hugsa heldur verð ég að skilja hagfræði líka.

ég hef ekki tíma fyrir þetta, því að ég fæ bara námslán í nokkur ár...
lalli

Leopold Engleitner

Stundum þá finnst mér að ég sé allt að því einfaldur í pólitíksri rétthugsun, rétt skal vera rétt og rangt rangt. Það er auðvitað hættulegt því að ekkert er alveg svart og hvítt, heitt eða kalt og maður á hvorki að trúa öllu né engu sem maður sér og heyrir.
Það kom t.d. upp umræða hérna í Austurríki um daginn eftir að þingmaður Freiheitliche Partie Österreichs (Frjálslyndaflokksins) svaraði spurningunni hvort að ríkisstjórn Hitlers hefði gert eitthvað gott játandi, hann útrýmdi atvinnuleysi árið 1933 á erfiðustu krepputímunum. Afhverju gerði hann það? Ég veit það ekki sagði þingmaðurinn, ég var ekki fæddur þá. Ef til vill til að undirbúa stríðið, bryggja vopnaverksmiðjur og vegi sem að nýttust því að skapa Þjóðverjum "Lebensraum" í austri, sagði fréttamaðurinn og fékk ekkert svar...

Í skólanum í dag sat 101 árs gamall Austurríkismaður, Leopold Engleitner að nafni, í hjólastól fyrir framan 200 háskólanema og með aðstoð ævisöguritarans síns sagði frá ævi sinni í máli og myndum. Hann hitti Franz Josef keisara árið 1914, en sagði hann hafa verið slæman einvald en ágætan veiðimann. Leopold var fátækur í æsku og heima hjá honum var varla til brauð en keisarinn var með gullmedalíur í jakkanum sínum þegar hann heilsaði krökkunum. Eftir fyrri heimstyrjöldina fékk hann Spænskuveikina og var vart hugað líf en hann þraukaði. Árið 1932 gerðist hann Votti Jehóva og fyrir það var honum mismunað um árabil og að lokum var hann sendur í fangabúðir Nasista t.d. KZ Buchenwald og KZ Ravensbrück. Núna er hann elsti eftirlifandi fangi þeirra búða og líklega allra hinna líka. Hérna er hægt að lesa söguna hans.
Ótrúlegt svona fólk sem stendur á sínu, neitar að láta kúga sig. Hann neitaði að skrifa undir skjal þar sem hann gæfi upp trúnna sína. Einfaldur bóndi frá Austurríki sem trúði ekki á stríð og morð.

Ég bara varð að skrifa eitthvað um þennan mann á bloggið mitt, þó svo að hann eigi meira skilið en þessi fátæklegu orð. Hann vill ekki láta líta á sig sem hetju, heldur vill hann að fólk sjái að það sé hægt að standa á sínu þó maður sé einn og lítill, þess vegna ferðast hann um Austurríki og raunar heiminn t.d. þvert yfir Bandaríkin í Maí og segir frá ævi sinni. Hann vildi hitta Arnold Schwarzenegger í Californinu en ríkistjórninn komst ekki svo hann sagði: "I'll be back!" og brosti. Hress gamall karl.

Lalli litli

think globally

Í gær var frétt á Vísi að á laugardaginn væri alþjóðlegur "ekki kaupa neitt dagur", gott og blessað og hvað um það, ég kíkti inn á tengil frá þessum samtökum þar voru m.a. gervi-auglýsingar frá ýmsum stórfyrirtækjum. T.d. Esso, Nike og fleirum. klikkið á þær til að geta lesið smá letrið
--
Ég hef svo sem ekkert fyrir mér þessu, ég sá þetta og þótti áhugavert. Stundum þegar við hugsum um svona mál þá detta okkur alltaf í hug svo greinilegir og stórir hlutir en við gleymum þessum smáu. Eins og með hluta af umhverfismálum, ef við á Íslandi sem miðað við umræðuna þykjumst allt að því umhverfisvæn myndum vera það í verki. Til dæmis varðandi litla hluti: labba út í búð, nota innkaupapoka aftur og aftur eða bara bakpoka, flokka sorp, kaupa mat sem er lífrænn og e.t.v. í endurunnum umbúðum sem við settum svo aftur í endurvinnslu o.s.frv. þá myndi margt breytast hjá okkur. Við myndum eitt og eitt ekki umbreyta heiminum með byltingu en á endanum ætti umbreyting sér stað. Ef að hvert og eitt okkar breytir sinni hugsun, þá þýðir það að sjálfsögðu það að þeir sem að vinna í eða reka fyrirtæki og stofnanir gera það líka því þau eru bara venjuleg eins og við. Kanski á ég einhvern tíman eftir að vinna í fyrirtæki eða stofnun, svo að ég ætla núna að breyta minni hugsun og passa allt þetta smá sem ég geri, því margt smátt...

kv.

lalli ljóstillífandi rauðgrænþörungur

lhá

Það hefur verið og verður nóg að gera í skólanum, sem er hið besta mál, ég er duglegastur að læra þegar að ég þarf að gera eitthvað. Þess á milli á ég það til að detta niður í smá leti, þessvegna hef ég óbeit á tilgangslausum fríum sem slíta í sundum þann tíma sem ég vil nota til að læra. Ég er þannig skilyrtur að ég má oft ekki við svoleiðis truflunum. Eftirhádegi á mánudaginn á ég að skila ca. 2-3 blaðsíðna "ritgerð" um alþjóðlega aðlila sem hafa komið að málum Eystrasaltslandanna frá 1989. Mér finnst það áhugavert og bísna spennandi. Svo heldur skólinn áfram og ekkert frí svo að ég næ að halda mínu striki. Ein af greinum sem að ég las í dag til að kynna mér umbreitingarnar sem hafa átt sér stað, fjallaði örlítið um hvort þjóðríki séu nauðsynleg á 21.öldinni. Mér þykja þessar pælingar vera áhuga verðar og ætla að kynna mér þær frekar. Er skynsamlegt og nauðsynlegt að líta á sig sem einstakling frá sérstöku landi? Þetta ætla ég að skoða.
--
Jólamarkaðurinn hjá ráðhúsinu í Vín opnar í dag, Bürgermeister Häupl kveikir á trénu klukkan hálf sex. Dr. Häupl er eins mikill Bürgermeister og þeir geta orðið, með bumbu, yfirvaraskegg. Við Eyrún ætlum að skella okkur þangað, enda finnst mér að Häupl eigi alfarið að stjórna því hvenær jólaundirbúningur má hefjast og það er best að byrja hann með því að slappa af á fallegum stað í Vín með Glühwein í bolla.
-
Skrítið hvað það þarf stundum stóra viðburði til þess að hreyfa við fólk, maðurinn bíður og bíður þar til hann verður að taka stökk áfram til að detta ekki. Hlýnun jarðar er dæmi um þetta, ekkert hefur verið gert fyrr en allt í einu þarf að gera eitthvað í einu stökki. Við vanrækjum umhverfið og okkur sjálf þar til við sjáum að það gengur ekki lengur og tökum stökk. Ef samfélagið okkar og við sjálf væri í raun og veru skipulög væri þetta vandamál ekki til staðar.

ciao,
lalli

90.000€

Við Eyrún förum stundum í labbitúra, stundum í fallegum görðum, stundum í hverfinu okkar og stundum í miðbænum þar sem við skoðum í búðir og búðarglugga. Á Kohlmarkt eru fínustu búðirnar í Vínarborg s.s. Armani, Gucci, Chanel þar getur ríkt fólk keypt sér föt við hæfi. Í þessari götu eru líka fínar skartgripabúðir sem hæfa vel fína fólkinu eins og Tiffany's og Carter, þar eru verðmiðarnir sérstaklega stílaðir á mold-skíta-ríka. Þegar við löbbuðum í gegnum Kohlmarkt um daginn litum við í gluggann hjá Carter, verðmiðinn á einum eyrnalokkunum skar sig úr, litlar 90.000€, er ekki í lagi heima hjá fólki? Ætli sá eða öllu heldur sú, sem að gengur með gullglingur fyrir næstum 10 milljónir hangandi í eyrunum á sér hafi enga samvisku gagnvart umheiminum? Það væri hægt að finna fínt glansandi og glitrandi dót fyrir 25€ eða jafnvel 250€ eða hjá þeim eiga mikla peninga 2500€.
Ef ég myndi hitta svona manneskju myndi ég líklega segja við hana "stansaðu! Skammastu þín og snáfðu burt!" en það myndi líklegast ekki breyta neinu því sumu fólk er held ég ekki við bjargandi.

argandi gargandi,
lalli

n 1 x

Ég er í býsna áhugaverðum áfanga á föstudögum, Grunnkúrs í Alþjóðastjórnmálafræði þar sem aðallega er horft til átaka sem blossað hafa upp í fyrrum Sovétríkjum, Transformationsländer. Fyrstu tímarnir hafa mest megnis farið í að tala um þau hugtök sem tengjast þessu svæði og aðra theoríu en í dag kom til okkar kona frá samtökum sem kallast International Labour Organization, ILO, í Rússlandi. Það var margt áhugavert sem hún benti okkur á varðandi Mið-Asíu og Kákasus löndin, land eins og Kasakstan t.d. sem á vesturlöndum er ekki talaðum nema minnst sé á Borat á undan, er 2,717.300 km2 og þar búa samt bara 15 milljónir manna meðan að Frakkland er 543.965 km2 og þar búa 60 milljónir.

Þetta var auðvitað ekki aðalatriðið, en pælið því í stærðinni og hvað veit venjulegur maður um landið? Ekkert. Hvað veit maður um Tajikistan? Ekkert. Það eina sem fréttist frá Turkmenistan er að Saparmurad Niyasov, öðru nafni Turkmen Basi, stýrir öllu þar með alræðisbrölti. Í þessum löndum eru Non Govermental samtök bönnuð, það að vera meðlimur Amnesty er lífshættulegt og Evrópubúum er alveg sama um þetta svæði. Það er varla hægt að kenna olíunni um það því að t.d. eru olíulindir í Kazakstan og Turkmenistan, peningunum frá þeim er svo vandlega ekki deilt á meðal ríkisborgaranna. Ekki vantar Islamista til að berjast við því þeir liggja og fela sig á landamærum Kasakstan, Úsbekistan og Tajikistan. Mannréttindi eru brotin á íbúum þessara landa daglega og þau eiga meira sameiginlegt með Evrópu heldur en Asíu þó svo að þessi heimshluti kallist Mið-Asía. Staða barna í þessum heimshluta er efni í annan svona pistil, en hún er vægast sagt ömurleg.

Í Kákasuslöndunum virðast svo deilur milli Armena og Azerbaijana engan enda ætla að taka og Georgíumenn hafa þurft að þola eins og öll hin löndin á þessu svæði ótrúlegan yfirgang frá Rússum allt frá falli Sovétríkjanna. Moskvustjórnin heldur þessu svæði í erfiðri stöðu eins og dæmin sanna; þegar að -30°c frost var í Gegoríu í fyrra vetur skrúfuðu þeir fyrir gasið. En samt er Moskvustjórnin sú eina sem að fær einhverja athygli frá öðrum ríkjum heimsins.

Hvað gera Evrópuþjóðir? Þær líta ekki á þessa stöðu sem sitt vandamál, heldur draga línuna við Úkraínu og reyna að hjálpa íbúum Hvíta-Rússlands sem býr við alræðiðstjórn.

Það er hræsni af okkur að fordæma mannréttindabrot og berjast gegn fátækt hér og þar, svona eins og okkur hentar til að friða sálartetrið, en horfa svo framhjá hinum hlutunum. Einræðis- og harðræðisstjórnir eiga allar að fá skömm, en svo þarf líka að styðja fólkið til að brjótast úr ömurleikanum og til mannsæmandi lífs.
-

En núna þarf ég að stuðla að eigin heilsu, bæði líkamlegri og andlegri með því að kyssa konuna mína, elda mat og drekka bjór með íslenskum öðlingum.

kv.
Lalli

p.s. hvað þýðir titillinn?

brunavarðapistill

Upp og niður sigann í húsinu okkar hafa í dag hlaupið fullklæddir brunaverðir, það flokkast líklegast með óþægilegri heimsóknum sem maður getur fengið. Þeir létu okkur samt ekki vita hvað væri að gerast, svo að við ákváðum að kíkja út og athuga hvort við kæmust að því hvað væri að. Þá var búið að loka stóru götunni sem að okkar gata liggur út frá og lögreglu- og brunaliðsbílar með blikkandi ljós voru út um allt, í rauninni stóðum við í miðju öryggissvæðinu sem afmarkað var með bílum og borðum, svo töltum við út fyrir það. Það virtist ekkert sérstakt vera að og þegar ég spurði einn slökkviliðsmanninn hvað væri að sagði hann að vinnupallurinn utan á húsinu var laus og það þyrfti að festa hann betur. Það var hvasst og því hætta á því að pallurinn myndi hrynja.
-
Brunaliðsmenn í Frakklandi eru búnir að slökkva eld í nokkrum bílum eftir ólæti. Einhvern veginn virðist mér eins og fjölmiðlar heimsins býði eftir því að aftur sjóði uppúr, þeir byrjuðu fyrir löngu að segja að líklega yrðu aftur ólæti líkt og í fyrra. Í rauninni virðast þeir bara hafa beðið eftir því að eitthvað fréttnæmt gerðist og svo fara þeir í fýlu ef ekkert gerist. Svona eins og þegar allir fjölmiðlar á Íslandi mættu á Keflavíkurflugvöll í sumar og biðu eftir því að logandi þota frá BA kæmi til lendingar, en svo voru þeir bara hundfúlir þegar það var enginn eldur.
En það væri nú svo sem ekki skrítið ef eitthvað gerðist því aðstæður þessa fólks í París hafa ekkert batnað frá fyrir ári, samkvæmt því sem ég las í Suddeutsche Zeitung er það alveg eins. Enginn hefur reynt að gera neitt til að aðstoða þessa íbúa Frakklands sem að búa við bág kjör. Við heima á Íslandi ættum að læra af hinum fjölmörgu misstökum Evrópubúa og hugsa vel um það fólk sem setst að hjá okkur með því t.d. að veita þeim góða íslenskukennslu. Það er nefnilega ekki sjálfsagt mál að aðlögun að nýja samfélagi gangi fyrir sig án þess að samfélagið taki á réttan hátt við þeim sem koma.
-
Sjálfur er ég í aðlögun, eins og barn á leikskóla og gengur vel þó að ég hugsi stundum til þess hvort að mamma og pabbi komi ekki bráðum.

Lalli

Smjörklípusteiktur hvalur

Ef það hefur farið framhjá einhverjum þá kenndi Davíð Oddsson Íslendingum smjörklípu aðferðina í viðtali í Kastljósinu fyrir ekki alls löngu. Vafðist það fyrir ykkur hvernig þessi aðferð virkar í Praxis? Allt er um það bil að verða brjálað vegna leyniþjónustu Sjálfstæðisflokksins og þá er skellt inn hvalveiðimálinu. Tilgangslaust mál sem breytir engu nema því að Sjallarnir fá frið og tíma til að brenna skjöl í olíutunnum.
Hvalveiðar sitja undarlega djúpt í sálum Íslendinga, ég sá t.d. skoðanakönnun þar sem mikill meirihluti Íslendinga taldi að hvalveiðarnar myndu ekki skaða ímynd Íslands. Meirihluti Íslendinga virðist ekki fatta að það er ekki bara hryðjuverkamaðurinn Paul Watson sem er á móti hvalveiðum, RÍKISSTJÓRNIR Breta, Ástrala, Bandaríkjanna og Evrópusambandið hafa mótmælt okkur. Ekki það að við megum ekki fara geng því sem þeim er þóknanlegt, þá hefur þetta að sjálfsögðu áhrif á ímynd okkar. Þetta eru ekki bara Greenpeace (sem eru risa-NoGo-samtök) eða eitthvað þessháttar, þetta eru þjóðkjörnir fulltrúar annara landa. Auðvitað eru þeirra rök ekki fullkomin, frekar en okkar. Þetta skemmir bara fyrir því að hlustað sé á okkur, þ.e. að við hlustum ekki á aðra. Það er ekki sjálfsagður hlutur að hlustað sé á Ísland á alþjóðavettvangi og það bætir ekki fyrir þegar við látum jafn lítið mál og hvalveiðar trufla það. Hvalveiðar í vísindatilgangi voru ágætur millivegur í skrítnum heimi. Sú aðferð hefur undanfarið veitt okkur ágætt magn af hrefnukjöti, ég veit ekki til þess að það hafi verið skortur á því.
En aftur að smjörklípunni, sem betur fer eru hvalir sjávardýr og innihalda mikla fitu svo að smá smjöklípa rennur bara af þeim og við getum haldið áfram að rannsaka leyniþjónustumálið.

góðar stundir,
Lalli litli

þar er gleði birta ylur

Það er farið að kólna hérna í Vínarborg, kanski kominn tími til og það er reyndar ekkert algjörlega slæmt, þegar haustið kemur færist smá ró yfir alla, hún varir fram að jólun og tekur svo aftur við í febrúar. Í gær kom maður frá Vaillant að kíkja á gashitarann okkar, hitarinn í íbúðinni vinnur ekki stöðug heldur hefur átt það til að rjúka upp í þrýstingi þegar við þurfum að hita vel. En vonandi virkaði hreinsunin hjá honum. Svo kom pípari í morgun að kíkja ofnan, en þeir hitna ekki algjörlega, vegna þess að einhver sem bjó hér áður hefur brotið litla tappann á ofninum sem að notaður er hleypa lofti út. En þessi pípari ætlaði að skipta um þessa tappa, vonandi virkar þetta bara og íbúðin okkar nær að hitna almennilega. En ef þetta virkar ekki, verðum við annaðhvort að flytja inn gám af lopapeysum eða vinna í lottói og kaupa nýjann hitara.
-
Á morgun fáum við flygilinn okkar, við leituðum lengi uns fundum einn flygil. Það er varla hægt að bjóða Eyrúnu uppá það að vera í tónlistarnámi en hafa ekki hljóðfæri hérna heima og í Vínarborg eru flyglar til í nokkrum eintökum. Í næsta húsi við okkur fundum við píanósmið sem að seldi okkur flygil í toppstandi, stilltan og fluttan í íbúðina okkar fyrir sanngjarnt verð.
-
Stundum birtast greinar eftir mig á uja .is
-
En núna er kominn tími til að halda áfram að læra.

lalli kveður, á bleikum náttkjól!